| تبليغات | X |
|
بــی تـــو دل در گـــرو مـاتم بود عــصـــر آدینه سراپـــا غـــم بود در غـم هجر تو شب تـــا به سحر در دل لاله و گـــــــل شـبـنـم بود از شمیم نـفـسـت دشــت و دمـــن بــــا گـــل یــــاس تنت محرم بود همه رعـنـــایی و زیــبـــایی مــاه از ازل بـــا رخ تـــــو هـمـدم بود مــــاه و خــورشید در آیینه عشق بـــا تـــو بودند و دل مــــا کم بود زخمی هجر تو گر جان من است یـــاد تو بر دل مــــا مــــرهم بود تو همـــانی که به هر وادی عشق هـیـبتت فـــخـــر بــنــی آدم بـــود از سفر ای گــــل نــرگــس بــازآ بی رخت شهر بهـــــاران سم بود نه مــــن آشـفـتـه آن روی تــــوام بی تو اندیش جهــــان در هـم بود بهر بوسه به قدم هــــــای شمــــا تـــــا در کعبه گـــــل مـــریم بود
+ نوشته شده در سه شنبه 30 بهمن1386ساعت 15:50 توسط مصطفی امینی
|
|
درباره وبلاگ  عمریست که از حضور او جا ماندیم
در غربت سرد خویش تنهــا ماندیم او منتظر است که ما همه برگردیم مـــــاییم که در غیبت کبری ماندیم
|
