| تبليغات | X |
|
بسم الله الرحمن الرحیم
گاه می اندیشم به سکوت انسان ها در قبال ظلم ها! به نگاه معصوم کودکی مرده در آغوش مادری زیر آوار مانده! می اندیشم و تعجب می کنم که انسان را چه شده است که اینگونه خاموش مانده! و هیچگاه فراموش نمی کنم! و ما چه می دانیم از درد و رنج و آوارگی! طعم ستم و ویرانی را چشیده ایم؟! گرسنگی و تحریم! بیداری کودکی از خواب با صدای بمباران هواپیماها! و صدای شیون مادری رنج دیده! و آنگاه حیران می شوم که چطور مجاهدین راه خدا را تروریست می خوانند!! در حالی که خود بزرگترین جنایتکاران روی زمینند! و به یاد می آورم که بیت المقدس ما اکنون بوسیله دشمنان خدا محاصره شده است! و می اندیشم و می اندیشم... که دنیا را چه شده که اینگونه ساکت مانده است! ...و این است دموکراسی غربی:
العجل یا صاحب الزمان
+ نوشته شده در یکشنبه 26 اسفند1386ساعت 17:3 توسط مصطفی امینی
|
|
درباره وبلاگ  عمریست که از حضور او جا ماندیم
در غربت سرد خویش تنهــا ماندیم او منتظر است که ما همه برگردیم مـــــاییم که در غیبت کبری ماندیم
|
